Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ8.djvu/106

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է




Խ. ԱԲՈՎՅԱՆԻ «ՎԵՐՔ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻՆ» ԵՎ. [ԻՐ ԺԱՄԱՆԱԿԻ

ՊԱՏՄՈՒԹՅՈԻՆԸ] 1826 Թ. ՌՈԻՍ-ՊԱՐՍԿԱԿԱՆ

ՊԱՏԵՐԱԶՄԸ

Կովկասում եղած ռուս-տաճկական կամ ռուս-պարսկական պատերազմները իրենց հետևանքներով, գուցե այնքան նշանավոր չեն եղել կռվող կողմերի համար, որքան կովկասյան ժողովուրդների [համար] [մասնավորապես հայերի համար]։

Այդ պատերազմներից Էր 1826 թվականի ռուս-պարսկական պատերազմը, որ մեր մեջ հայտնի Է «Երևանի կռիվը» անունով։

[Այդ] պատերազմի առիթը սահմանի խնդիրն Էր, որ չէր որոշվում [չնայելով ռուսների խաղաղասիրական ջանքերին]: Սահմանի խնդիրը, սակայն [միայն] մի պատրվակ էր, ավելի ճիշտը՝ Պարսկաստանը պահանջում էր Ղարաբաղի ու Թալիշի խանությունները։ Ռուս կառավարության համար Ղարաբաղն ու Թալիշը տալ, այդ միևնույն էր, թե տալ նաև Թիֆլիսը ու հեռանալ Կովկասից։ Եվ [հենց] այդ էլ ցանկանում էր պարսիկը։ [Բայց] Ռուսաստանը մի քանի խաղաղասիրական փորձեր արավ՝ ապարդյուն։

Стр. 16(22)2

102