Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ8.djvu/159

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


ԵՐԵՎԱՆԻ ԱՌՈՒՄԸ ԵՎ ՀԱՅՈՑ ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ

1 Գլ. Յարեելից սուր, յարևմտից սպանումն, ի հիւսիսոյ հուր և ի հարաւոյ մահ [բարձան ո խրախութիւնք յերկրէ]։
«Պատմութիւն Արիստակեայ վըրդապետի Լասաիվերտցւոյ»1։

«Վերք Հայաստանիի» 50-ամյակի առիթով նվեր Խաչատուր Աբովյանի հիշատակին2

(«Վերք Հայաստանիի» ապագր <ության> 50-ամյակի առիթով)

[Ասիայի լեռնաշխարհը] Բնական [իր երկնահաս] Հիմալայն բարձրությունները չորս կողմի վրա իջնելով՝ լեռնաշղթաներով, ասես թե պարիսպներով՝ կտրատում է Ասիայի ցամաքը Риттер3 ու ստեղծում է վեց տարբեր հսկայական հարթավայրեր` չինական, հնդկաչինական, հնդկական, [ասորական], արարական, սիրիական և բուխարական4։

էս մեծ հարթավայրերից հինգը նայում են մեծ ծովերին ու օվկիանսսներին և ոռոգվում են 4 զույգ մեծ գետսրով։