Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ8.djvu/222

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


Մյուս կողմից շարունակվում է սահ մանագլխի որոշման աշխատանքը. стр. 53 (XXI) և 5471:

Սահմանի առիթով պարսից ներկայացումիչը (XXII, IV, 37)

հանդուգն պատասխ<անում> է գեն<երալ> Վելյամինովին. եթե ռըսները` մեզ հետ չեն ուզում բարեկամ լինել, մենք էլ դրա կարիքը չունենք72։

Երմոլովը հայտարարում է (հանկարծակի պատ<երազմ>) ХХIVI, 6873.

Հուլիսի 16-ին (խլղարաք<իլիսա>) աջ` թևը շարժվեց պարսից, [5000] հասան խանը, 18-ին կենտրոնը Ղա րաբ<աղ> 60.000 զ<ինվոր> 30 թնդ<անոթ> Աբ<աս> Միրզա։

Սարդարը Սևանի հյուսիս արևելյան սահմանի վյրա է վիճում (թե արոտատեղ շատ ունեն), որովհետև այստեղից Ղազախ. Շամշադնի թուրք աղալարների հետ և նրանց միջոցով Դաղստան հարաբ<երություն> կպահեն. XXI, 16074։

Կովկասի մահմեդ<ական> ժողովուրդներին միշտ Պարսկ<աստանը> աշխատում էր գրգռել ռուսների դեմ և էս պաշտոնը դրված էր Երևանի Սարդարի վրա։ II, 11, Կոցեբու75։

Որ պատերազմ սպասում էին, բայց չէին իմանում, թե երբ կսկսվի։ XXII, мат. 38—3976։