Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ8.djvu/229

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


119, 122, 124, 125 հույն, վր<ացի>, հայ) բռնած քրդի ցուցմունքը

ХХIII, 126—741։ Պրիստավ Օրբելիանու ցուցմունքը XXIII, 132

Երմ<ոլովը> Պետերբ<ուրգ> 16742. 13֊ին տեղեկ <…> XXIV, 13,

1648. XXIV, 225, 23744։

Ավանղուլ <ի> խանի բարությունը 195. և 196, 153—5445:

Աղասու՝ ֆարրաշին սպանելուց հետո գյուղի դրությունը46։

[Իսահակ Մելիքով (որի աղջկա վրա պսակված էր. Ալեքս<անդր> թագ<ավորը>)]47:

XXII, 9, Красовск

<ий>, 1448

141, ХХI51, XXII, 125, 138, 15152։

Սխալ անվանվում է Սավարզամիրզա. (թուրքերը կանչում էին «Փամրակու կնյազ»)

55։


Սաբդարը Սևարսամիձեի մասին 139, XXI49։

Երմոլովը Սարդարի դեմ 149, XXI50։ Պարսիկ<ներին> չի կարելի հավատալ—15158։

Սևարսամիձեն—Միշտ իր մասին գրում է [Երմ<ոլովին>] «Как честный офицер»54.

Թուրքերին առանձին ուշք էր դարձնում (XXIII, 91) հակառակ Երմ<ոլովի> տրամադրության56։

Գրիգոր եպիս<կոպոսը> շորերը փոխած (Ղազախեցի)։ Շամշադինի մովրովը

XXIV, 230, 23157։}}