Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ8.djvu/230

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


չկարացավ Մատուշկի կամուրջն անցնի, եպիսկոպոսն անցավ. Սիմոնիչին իրենց տանը պահեց երկար, կառ<ավարությունից> ստացավ—78:

…Գեղը երբ որ պարսիկք քանդեցին 70 տ<նից> ավելի էր60.

էս միջոցումը Ալեքս<անդր> Վալին ու Զուրաբ խանը Շամշադինը կոխեցին ու քիչ մնաց տակն ու վրա անեն։ <Գրիգոր> եպիսկ<ոպոսը> արգելք հանդիսացավ, ու արժանացավ արքայական թոշակին. 186—781. (Ղուլալի,Հասանսու, Թոուղ,Շամքոռ,Ձիդամ):IXVI, 108, Տաթևի թալանը62։

1827 թ. ձմեռը (Երևանը տիրելու տարին) Երևանա Սարդարի պալատում սիրողները առաջին անդամ խաղացին Գրիբոյեդովի «Խելքից պատուհաս» կոմեդիան «Горе от ума» հեղինակի ներկայությամբ։ Потто, III, 61064*.

XXIV, 123, Մատ<իրոս> եպիս<կոպոս> Տաթևվի59.

XXII, 18—19 Симо нич63


ԻՐ ՄԱՍՆԱՎՈՐ ԿՅԱՆՔԻՑ

Աստված կյանք տա էն ծնողացը, սրի որդիքն ինձ մոտ են և այլն. 10267։

Դեռ վարժատան աշակերտ էի և այլն, Աղասին Թիֆլիս մտավ. 26769։

Դու էլ սրանց հետ գնացիր, սիրելի եղբայր իմ Մոսի, իմ գառնուկ ախպեր. և այլն. 13670:

էս ժամանակին էխ վարժատնից դուս էկա և այլն 17071.

Իմ տան տերը դերձիկ էր, հաց էր բերում 19372.

[Դեռ վարժական աշակերտ էի]68

Նաղար Ալի խանի պատիժը. XXII, 25, Симонич65 <Ծ.Հ.>