Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ8.djvu/532

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է




<էջ> 224

Շարունակություն

Բանաստեղծությունը եղել է շատ ավելի վաղ, քան hնագույն ազգային կյանքի կերպը և ազգային լեզուների կերպարանավորումը։ Մինչդեռ էդ նախազգային աստիճանի զարգացումը նրա մեջ հետքն անգամ չկա էն բանի, որ անվանում ենք «ազգային ստեղծագործություն»։

16

Լեզուն զարգանալով հետզհետե կորցնում է իր պատկերավորությունը և տեղի է տալիս վերացական մտքերին։

Ամեն տեղ էլ տրամաբանական օրենքները շատ կամ քիչ չափով գրական լեզվից դուրս են մղում անմիջական ինքնատիպությունը։ Ժողովրդական արտահայտությունների իդիոգիզմների և գրական լեզուն ընդունում է զարգացած լեզուների ընդհանուրի համար ընդունված համաձայնական ձևերը։

Էդ ընդհանրական լեզուն նման է թղթադրամի, որ ամեն տեղ և հեշտ կարող է փոխարինել ոսկուն ու արծաթին։

Բայց փոխառությունը—պետք է սահմանափակվեն մայրենի լեզվի հարցով։

528