Էջ:Խաչատուր Աբովյան, Երկերի լիակատար ժողովածու, հատոր 1 (Khachatur Abovyan, Collective works, volume 1).djvu/213

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված է


ՄՏԱԾՄՈՒՆՔ Ի ՏԵՍԻԼ ՀԱՅՐԵՆԵԱՑ։
Ջօրութիւն ժամանակին (ի դԼմս հայրենեաց)



1 Բուն ժամանակին բարձեալ զիւր կռան՝
Անխիղճ խստութեամբ՝ ի ձեռին զմահակ՝
Մանրէ՛, ջախջախի ի սուղ այս վայրկեան
Զփափուկ երեսաց երկրի փշացանկ։
Կբկէսք, ամբարտակք, բրգունք հաստարմատդ
Վերին մատին կամ, ձեռագործք մարդկան
Բարձունք երկնահրոսք, լերինք երկնագագաթք
Ի շանթ նորա դառն սուզանին անձայն։
Դարք, ամադ հոլով ի նորա ճիրան՝
10 Զերթ սուլէ նրբին անցուկ, վաղանցուկ
Ճնշե՛ն, խորտակե՛ն յանդունդս շքութեան
Բիսր զամաց վաստակ զերթ խռիլ անշուք։
Մանգաղ նորա սուր, հեղեղ նորա խեռ
Հարեալ և մանրեալ ի յուժգին գրոհ
Խզեն, տապալեն ի հորձանս եռ
Դառնաթոր քրտանց ճիգն նորագոյ։

Դիւցազանց կաթիլ արեան երկնընծայ՝
Քաջակուռն բազկաց կրկէս, ախոյեան՝
Ի թափ նորա սուր ջնջին անխնայ,
20 Անհետ չքացեալ վայրէս յանմնայ։

Ազգաց՝ քաջապանծ հսկայից կաճառք,
Զաւակք, զարմք, ժառանգք ի մոխիր ցնդեալ
Յանսանձ նորա մրրիկ մատնեալ ի յաւար՝
Վայրկենին սրոյ կեր լիցին՝ վատնեալ։

Դո՛ւ միայն տածես նազելի մատամբ
Ի քոյդ գիր՛կ քնքուշ, ի քուդ ծոց փափկիկ
Փնջեալ, բոլորեալ հողածնոյն քրտամբ
Զանզօր ճիռ չնչին՝ Մուսայդ իմ գողտրիկ։