Էջ:Խաչատուր Աբովյան, Երկերի լիակատար ժողովածու, հատոր 1 (Khachatur Abovyan, Collective works, volume 1).djvu/96

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված է


Եօթներանգ փայփայէր ցօղալից, վարդագեղ
30 Ծիածանն շքնաղատիպ խաղաղաբեր նշանն,
Օրիորդք ցանկային տղայանալ ընդ նորա գեղ
Եւ տղայք աղջկանալ թէ անցցեն ի ներքոյ։

Մէթէօրք ի թռիչս մահ գուշակեին
Աստեղք ճաճանչօղք հզօր ոք իշխան,
Մանրահատ այն գիծք ի թիկունս երկնային,
Մանկանցս էին տուեալ[1] խնամածու պաշտպան

Որոնել, մաղթել զմեր ճակատ աստղ փայլ
Անթարթ հայեցմամբ, անդուլ նայէաք,
Կաթոգին դիմօք, ակնապիշ յառեալ
40 Ծնրադրեալ լռին երկպագանէաք։

Աստ թռչունք ճախրէին անվտանգ անխարդախ,
Ոստոստեալ ամպաթռիչ կամ ծածկեալ ընդ յարկալ,
Երգէին, հրջուէին, ծափ էին թևաբաղխ,
Կամ գուճեալ ածէին զիւր ձագունս ընդ գրկաւ,

Մերթ ի գոգս, մերթ ի բուռս, մերթ միայն զերեսօքս
Անցանէր խայտալով ծիծեռնիկն հեզասիրտ.
Մերթ համբոյր, մերթ պաշար, մերթ միայն քաղցրամոք
Բան ինչ նմա ճամբէաք կեալ ընդ մեզ ի սէր սիրտ։

Ընդ հիւլէս մանրանշոյլ՝ որ ի ներքս սիւնաձև
50 Ուղղակի կամ շեղեալ անկանիւր արտաքուստ,
Վահանեալ կռուէաք արկանել ստորև,
Կամ վանել ի տանէ, կամ առնուաք զփախուստ։

Ձայն բարձեալ ի հեռուսա օդապար ճեմելով
Գայր խմբեալ մեղմասէդ գումարտակ կռնկաց,
Ի տխուր նոցա ձայն ի նուագ անխռով
Աստ ամէնքս զգաստացեալք հայէաք ուշագնաց։

Կարօտեալ հարք և մարը, սիրահար տղայք, կուսանք
Կամէին աստ առնուլ զիւր սրտի իղձ, փափագ,
Ոմն թառաչ արձակեալ հարցանէր դի՛ր զաւակ
60 Տարակաց: Ոմն ճամբէր ողջունիւ զիւր նամակ։

  1. գրեալ