Էջ:Խաչատուր Աբովյան, Երկերի լիակատար ժողովածու, հատոր 2 (Khachatur Abovyan, Collective works, volume 2).djvu/225

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված է


Մենք իրար վատն որ ասենք մեր լեզվով,
Խայտառակ կըլինք, կմնանք ամոթով»։ —
էսպես սոխ, սխտոր հոտած մարդըքերքն
Լավ կանեն, իրանց այիբն որ ծածկեն։
Բայց շատ անգամ որ՛ էսպես սխտոր մարդ
40 Բերանը բանում լի ու վախտ բեվախտ
Ուրջին փուդ դնում, է՛ս ա մեզ կրում,
              էս մեզ խորովում։