Այս էջը սրբագրված է
Պճնված, հույս առած դու վստահ.
Գգվեցիր լայն, անծիր յեթերին
Ախ, այդպես, մանկան պես կըժպտա
Շղթայված ու խաբված խիղճ գերի:
Յես յերկար վշտահար նստեցի
երկ ու մերկ ժայռերի գագաթին.
Քեզ, Մանթաշ, սրտամաշ դիտեցի
Խոկերով, մտքերով՝ սև, մթին . . .
1905
