Էջ:Պատմութիւն հայոց.djvu/102

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


սուսերաւորաց՝ եւ զյուռութսն ի ծով, եւ բան ի նմանէ․ «Ուլունք Շամիրամայ ի ծով»։ Այլ թէ ախորժես առասպել՝ եւ Շամիրամ քար առաջին քան զՆիոբէ։ Արդ այս շատ է․ բայց մեք որ ինչ զկնի այսորիկ։

ԺԹ․ Որ ինչ մահուանն Շամիրամայ։

Յարմարեալ զամենայն կարգեցից քեզ ի գիրսս յայսոսիկ զազգիս մերոյ աւագագոյն արս եւ զնախնիս, եւ որ ինչ վասն նոցա զրոյցք եւ իրականութիւնք իւրաքանչիւր, ոչ ինչ կամաց մտածական եւ ոչ ինչ անպատշաճ ի սմա յօրինելով բան, այլ որ ինչ ի գրոց իսկ․ ըստ նմանեացն ապա եւ որ ինչ ի բանից արանց իմաստնոց եւ յայսոսիկ քաջախոհաց, յորոց մեք արդարապէս ջանացաք հաւաքել զհնագրութիւնս։ Եւ ասեմք լինել արդարաբան ի պատմութեանս յայսմիկ ըստ մերոյ յօժարութեան