Էջ:Պատմութիւն հայոց.djvu/83

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


վարսակալ ածել մարգարտեայ, եւ երկրորդ նորա կոչել։ Այլ այս շատասցի ասել այսչափ․ քանզի չթողացուցանէ զմեզ որ առաջիկայս է իր՝ յեզերումն յամել այսր պատմութեան։

ԺԴ․ Յաղագս ընդ Ասորեստանեայս կռուոյն եւ յաղթութեանն, եւ Պայպայն Քաաղեայն, եւ Կեսարու, եւ առաջին եւ այլոց անուանեալ Հայոց։

Կարգեսցուք դոյզն յիշատակօք բանից եւ որ ինչ զկնի այսորիկ յարեւմուտս սորա գործք քաջութեան պատմին ի նոյն մատենի, եւ որ ընդ Ասորեստանեայս կռիւն․ զպարտճառս եւ զզօրութիւն իրացն միայն յայտնելով, եւ զերկարութիւն գործոյն համառօտ բանիւ յանդիման կացուցանելով։

Նոյն այս Արամ, յետ վճարելոյ ճակատուն որ ընդ արեւելեայս՝ խաղայ նոյն զօրութեամբ զկողմամբք Ասորեստանի․ գտանէ եւ անդ զոմն ապականիչ երկրին իւրոյ՝ չորիւք