Էջ:Ռաֆայել Պատկանյան, Երկերի ժողովածու, հատոր 1.djvu/151

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


1879

ՆՈՐ ՏԱՐԻ


   Երնե՜կ, թե այս նոր տարին
Վերջ տար Հայի ցավերուն.
Չարը կորչեր, ու բարին
Բուն դըներ մեր սըրտերուն։

   5 Երնե՜կ, թե այս նոր տարին
Ազատ շընչեր Հայաստան,
Եվ շուրջ Մասիս մեր սարին
Փայլեին արտ-անդաստան։

   Երնե՜կ, թե այս նոր տարին
10 Ոտքի կանգներ Հայաստան,
Եվ կիսաքանդ մեր Կարին
Լիներ քաղաք մեր ոստան։

   Երնե՜կ, թե այս նոր տարին
Հայ սըրտի մեջ ուժ հոսեր,
15 Ապավինած յուր սըրին,
Հայը քյուրդեն չի սարսեր։

   Երնե՜կ, թե այս նոր տարին
Հայ ազգ ի մի գումարվեր,
Ի գլուխ Կարնո հայ ամրին,
20 Հայի դրոշակ ծածաներ։

   Հայե՛ր, երբեք չերկմըտենք,
Կըկատարվի այդ ամեն,
Եթե իսպառ մենք հանենք
Փոքրոգություն մեր սըրտեն։