Էջ:Րաֆֆի ԵԺ հ6.djvu/385

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


ստիպեցնե իր տիկնոջը անմիջապես կոչել տալ Սառային որպես բժիշկ։ Պատմեց Փարիշանի միայնակ գալը Սառայի տունը և նրան իր հետ տանելը խանի ամրոցը։

— Դուք այստե՞ղ էիք, երբ Փարիշանը եկավ, — կտրեց իշխանը Խորեն հայր սուրբի պատմությունը։

— Այստեղ էի․ ես որոշեցի թե Սառայի և թե Փարիշանի դերերը, թե յուրաքանչյուրը ինչպես պիտի գործե։

— Ինչպե՞ս պիտի գործեն, — հարցրեց իշխանը։

— Փարիշան կկատարե այն, ինչ որ մենք մեր մեջ վճռեցինք․․․ Իսկ Սառան կբերե ինձ զենքի պահեստի բանալիները։

— Նրանք գիտե՞ն մեր պայմանները։

— Գիտեն։ Գործողությունները կկատարվեն ճիշտ այն րոպեում, երբ կտեսնեն բերդից օդի մեջ բարձրացած ֆշանքը։

— Շատ գեղեցիկ, — ասաց իշխանը և միևնույն ժամանակ նրա սառն դեմքի վրա երևաց մի տեսակ ինքնաբավական ցնծություն։ — Մենք էլ այսպես իմացում տվեցինք Բեկին, — ասաց նա, վեր կենալով տեղից։

— Ի՞նչ միջոցով, — հարցրեց հայր սուրբը զարմանալով։

— Տեր Ավետիքը տոմսակ գրեց։

— Տոմսա՞կ, ո՞վ տարավ։

— Մի երիտասարդ, ականի միջով։

— Ականը արդեն պատրա՞ստ է։

— Պատրաստ է։ Ավելի քան հիսուն հոգի աշխատում էին նրա վրա։

Իշխանը ավելի պինդ կերպով փաթաթվելով իր վերարկուի մեջ, ահագին մորթե գտակը քարշեց աչքերի վրա, և իր քայլերը ուղղեց դեպի բակի դուռը։

— Մենք այլևս չե՞նք տեսնվի, — հարցրեց հայր սուրբը նրան ճանապարհ դնելու ժամանակ։

— Տեսնվելու հարկ չկա, — պատասխանեց նա շտապելով․ — մեզանից ամեն մեկը գիտե, թե ինչ պիտի անե։ Ես այժմ գնում եմ տեր Ավետիքի մոտ՝ հաղորդելու նրան ձեզանից ստացած տեղեկությունները, իսկ դուք կսպասեք այստեղ մինչև Սառայի վերադարձը։

— Տեր Ավետիքը այժմ ո՞րտեղ է։

— Յուզբաշի Սարգսի տանը․ այնտեղ մարդիկ է պատրաստում․․․

Յուզբաշի Սարգիսը բերդի մեջ բնակվող հայերի տանուտերն էր։