Էջ:Armenian classical poetry vol 1.djvu/155

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


ՇԱՐԱԴՐՈՒԹԻՒՆ ՀՈՄԵՐԱԿԱՆ ՎԻՊԱՍԱՆՈՒԹԵԱՄԲ
ՍԱԿՍ ՀԱՅԿԱԶԱՆՑՆ ՍԵՌԻ ԵԻ ԱՐՇԱԿՈՒՆԵԱՑՆ ԶԱՐՄԻ

Ի ՍԿԶԲԱՆՑ ՄԻՆՉԵՒ Ի ՎԱԽՃԱՆ ԱՌԱՍԱՑԵԱԼ
ՆԵՐՍԵՍԻ ԵՂԲՕՐ ԿԱԹՈՂԻԿՈՍԻ
ՀԱՅՈՑ 3ԻՒՐԱԿԱՆ ՆԱԽՆԻՍ
Ի ՀԱՄԲԱԿՈԻԹԵԱՆ ԵԼՈՎ ՏԻՍ

(Հատուած)


Պարտակա՜ն է հօր որդի
Հատուցեանել վարձըս ծնողի,
Եւ անդրադարձ փոխարինի
Բազում երկանցըն պատշաճի։
Բայց սակայն ո՚չ վարկպարազի,
Այլ զօրութեամբ և ըստ կարգի.
Զի է և այս ըստ օրինի
Նախ ասացեալ Սողոմոնի,
Ծընընդեա՜ն անըզգամի
Վըճիռ հատեալ՝ թէ կորընչի.
Իսկ հնազանդեալըն զաւակի
Սահման եդեալ նա ըզբարի։
Քանզի երկրորդ յետ արարչի,
Ծնելոյ ծընող պատճառ ասի։
։։Վասն այսորիկ ոչ յիշեցի
Զանկարութիւնս յամենայնի,
Զտըգիտութիւնս յիմաստ բանի
Վասն անկատարըս հասակի։
Զի հրահանգից վարժարանի
Չեմ տակաւին ներկուռ բանի։
Յաթենականըն քաղաքի
Զանձն իմաստիւք ոչ կըրթեցի.
Ուր լըսարանըն Պղատոնի,
Եւ չափ ոտիւք Հոմերովնի.
Ուր ստորոգողն Արիստոտէլ
Տասըն բանիւ գըրողն էի.
Ուր հոյլք ամէն հըռետորի,
Ժողովարան ճարտասանի,
Ներհմտութիւն քերականի,