Էջ:Armenian classical poetry vol 1.djvu/160

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


Եւ ընդ Նոսա դասաւորեալ։
Զոր սաղմոսիւք երգաբանեալ
Քահանայիցն ակումբ առեալ,
Զօրէն կոծոյն անդ կատարեալ,
Եւ ի շիրիմ հարցն ամփոփեալ։
Նըմա բարի այն տնօրինեալ,
Զի բարիոք մահուամբ լուծեալ.
Բայց մնացելոցըս չար եղեալ,
Գըլխոյն ի մէնջ գոլով բարձեալ։
Քանզի զհովիւըն քաշ հարեալ,
Զգառինսըն գայլք յափըշտակեալ.
Ի հայրենեաց տարամերժեալ,
Օտար սեռից ըստըրկացեալ։
Բայց մեր այնու ոչ շատացեալ,
Զի ըստ մարմնոյ հօրէն տուժեալ,
Սիրոյ գըրկաց նորին մեկնեալ,
Եւ ի խնամոցն օտարացեալ.
Այլ յետ սակաւ ամաց անցեալ,
Մինչ դեռ տակաւ տարաբերեալ,
Ի մեւս հօրէն հոգւոյ զըրկեալ,
Բասիլիո՛սըն կոչեցեալ։
Զի ըստ մեղաց մեր յաճախեալ,
Նըմին օրհասըն պատահեալ.
Եւ մեք կըրկին թըշուառացեալ,
Ի փըրկութեանց անյոյս եղեալ։
Զոր և ուխտին նախասացեալ
Ի Շուղր անունըն հանգուցեալ։

ԱՌԱԿՔ

Յորժամ ըզկովըն քարշեցին,
Որթըն լինէր յոյժ ղիւրածին.
Բայց նա չուտէր զիւր մօր ըստին,
Փութով երթայր յարեան տեղին։
                                               (Աղեղն)

Զետ ըզզաղար խիստ է ի յար,
Սիրէ զմորթի ւ՚ատէ զբանջար.