Էջ:Armenian classical poetry vol 1.djvu/23

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


Կամար օնքվին թօթուեցէր,
Կանանչ արտեր դեղնեցընէր,
Մէկ-մէկ կոճակըն արձկըրէր,
Թագւորն ի ծոցըն մեծարէր։

ԱՍԻՍ-ՄԱՍԻՍ



Ասիս-Մասիս լեռնէտ ի վար,
Հօ՜, որ ոսկի կալ կու կուտեն,
Սամու մագիքըն կու ձըգեն։

Ինչ հողեղէն եզն ի լուծին,
Իր մոմեղէն լուծն ի վիզին.
Իր սամեստանն էր ոսկէ,
Սամուտ կապերն ապըրշըմէ։

Դէն թուզ մ’ աղէկըն գալապան,
Կըտրիճ աղէկանց մանողան։

— Թո՜ւխ, ամ դու տուր հատ մ’ ի կալէտ,
Թէ չէ՝ առնում պաք մ’ երեսէտ։
— Հատ մ’ ի կալէս էր համբուրած,
Պագ մ’ երեսէս՝ մատնէհըրած։

Դէն Հատ մ’ առնուս նա՝ հատցընես,
Կամ պագք մ’ առնուս՝ պագսեցընես,
Կամկար կօճակըն արձկըրես,
Թագւորն ի ծոցըն հըրամես։


ԵԿԷՔ ԱՅՍՕՐ ՆՈՐ ԽՆԴԱՆՔ



Եկէք այսօր նոր խընդանք,
Եկէք այսօր նոր խընդանք,
Որ ամէն շինանք օրինած,
Թագաւոր։