Էջ:Armenian classical poetry vol 1.djvu/4

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


Հէ՜, հէ՜, հէ՜, հէ՜, օ՜, հօ՜,
Յէո՜–ա՜, հօ՜, հօ՛, հօ՜, հօ՛, հօ՜,
Պռե՛րէ, գոմէշ, հօ՜, հօ՜, յէո՜-ա՜,
Ա՛ռ, հա՛, գոմէշ, հօ՜, հօ՜, յէօ՜-ա՜.
Տա՛ր, հա՛, գոմէշ, հօ՜, հօ՜, յէօ՜։

Պռե՛րէ, ջա՛ն, հօ՜ պռո՛րօ, հօ՜ պռիւգի, ջա՜ն.
Հոռօլայ, հօռօլայ, քէ՛ մատաղ.
Շի՛մալ ջան, հոռօլայ, քէ՛ մեռնիմ.
Լա՛չին ջան, հոռօլայ, հոռօլօ։

Գալիս, գալիս է,
Հա՛, հա՜.
Ա՛յ, ճըլւը'ստ, ճըլւը'ստ
Ակը լալիս է։

Հէ՜, հէ՜, հէ՜, հէ՜, օ՜, հօ՜,
Յէօ՜–ա՜, հօ՜, հօ՜, հօ՛, հօ՜,
Պռե՛րէ, գոմէշ, հօ՜, հօ՜, յէօ՜-ա՜.
Ա՛ռ, հա՛, գոմէշ, հօ՜, հօ՜, յէօ՜-ա՜,
Տա՛ր, հա՛, գոմէշ, հօ՜, հօ՜, յէո՜։

Հա՜յ դո՛ւս էլաւ, հօ՜, ա՜,
Հա՜յ, դո՛ւս էլաւ, հօ՜, ա՜,
Հա՜յ, դո՛ւս էլաւ, հօ՜, ա՜…

***

Պարի լուսու աստղն երևաց,
Աղօթարան տոներն ի պաց.
Պարով պացւէր լուս աղօթրան,
Խանենք սարւածք, լծենք գութան։

Գութնի թախըմ նմուշ-նմուշ,
Զըկէր վաստակ չանձ էն անուշ.
Գութան չ’էլնէր՝ աշխարն ի՞նչ էր,
Աշխըրի շէն վէր գութնին էր։