Էջ:Armenian classical poetry vol 1.djvu/5

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


Ծեռըն դնեմ վէր էն մաճին,
Աղօթք անեմ էն սուրբ խաչին.
Խաչին մեռնեմ, տիրոջն էլ խետ,
Կոռծեր կու տա օրերուն խետ։

Ամօլ, սարծել, վոժտուն, խուրիկ՝
Կ՚անեմ խէ զի խալալ շիրիկ.
Մէյ տեղ տատինք, մէյ տեղ պանինք,
Ցաձր, վիր ումուտ աստուած անենք։

Խոփքալ կ՚երթար խողի տըկէն,
Պաներ ակոս, հերկէն, հերկեն.
Ցես քէ մեռնեմ, ոսկի կատար,
Վարի չիման, շուռ տու պալ-պալ։

Փաթ մ՚էլ վարենք, խանենք միճնայն,
Կիրայմըտան զարկին կոչնայն.
Առցկինք գութան, լծինք սարվածք,
Քաշվինք դէխ ժամ, կանչինք աստված։

***

Գութան, գութան, աստուածաբան,
Առաւ իչաւ մօտ գետափան,
Մկրտեց ըզկորդըն ու խօզան,
Առաւ ելաւ Պինկօլ Ղօզան։

Զարկեմ խորուն, հանեմ տօրուն,
Բառնամ ջորուն, տանեմ չարչուն,
Առնեմ խունկ ու ապրէշում։
Ըզխունկ ի տամ պառւըներուն,
Զապրշում ի տամ աղջըկներուն.
- Աղջի՛կ, աղջի՛կ, ջան աղջիկ,
Պագիկ մ՚ի տաս խորօտիկ։