Էջ:Axel Bakunts, Collected works, vol. 2 (Ակսել Բակունց, Երկերի ժողովածու, հատոր 2-րդ).djvu/92

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված է


Գալուստը տրեխներն էր հանում և միտք անում, թե վաղը քար պիտի բերվի արտելի ճամար:

Կինը մտածեց մի քիչ, հետո թե՝

— Ինչքան զարմանք բան կա՜ աշխարհում...

— Դեռ ո՜րտեղ ենք,— ասաց Գալուստը...