Էջ:Daniel Varoujan, Collected works, vol. 2 (Դանիել Վարուժան, Երկերի ժողովածու, հատոր 2-րդ).djvu/419

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված է


44. ՀՐԱՇՔԻՆ ԱՂԲՅՈՒՐԸ

(Էջ 140)

Ինքնագիրը՝ Լ № 4, էջ 1—6։

Առաջին անգամ տպագրվել է՝ «Անահիտ», 1911, № 1—2, էջ 43—44, ուր ունի «Պարտիզակի «Դեղընթան աղբյուրի» հիշատակին» նվիրումը։

Վարուժանը Գառնիկ Գըլըճյանին հղած 1909, նոյեմբեր 17 — 30 թվակիր նամակում Սեբաստիայից գրում է. «Տակավին մեկ քերթված մը գրած եմ Տաճկաստան գալես ի վեր՝ «Հրաշքին աղբյուրը» («Նամականի», Էջ 180)։

Ավարտելով ուսումը՝ գրողը Գենտից Կ. Պոլիս է վերագարձել 1909 թ. օգոստոսի վերջերին: Նշանակում Է բանաստեղծությունը գրել է սեպտեմբեր—հոկտեմբեր ամիսներին: Վարուժանն այս քերթվածը հիշում է 1910 թ. փետրվարի 16-ի Սեբաստիայից Ա. Չոպանյանին գրած նամակում. «Այլևս կպատրաստվիմ ապրված կյանքեն միայն գրել և հյուսել նոր քերթվածներ՝ անվերապահ արվեստով մը՝ որոնք պիտի կազմեն «Հեթանոս երգերուն» մառը։

«Հրաշքին աղբյուրը» մեկն Է այդ սեռեն՝ զոր հղացած եմ Պարտիզակի Դեղընթան. աղբյուրը այցելելե վերջ «Ազդակին խմբագրությամբ» («Նամականի», Էջ 183)։

41 — 47 տողերի հերթականությունը ինքնագրում և «Անահիտում» այլ են։


45. ԼՔՈՒՄ

(էջ 145)

Պահպանվել Է երկու ինքնագիր՝ № 13, Էջ 260 — 63, որի սկզբնական վերնագիրն Է «Նիրվանայի հորը» և № 16Ժգ, Էջ 61—72։

№ 13 ինքնագրում ունի երկու բնաբան՝ «Կորիցէ օրն՝ յորում ես ծնայ, Հովը, գլուխ Գ» և «Տրտում է հոգի իմ մինչև ի մահ, Աւետարան ըստ Մատթէոսի ԿԴ»։ Թվագրված է՝ 15 օգոոսւ. 1907, Օսթաքեր-Լուրդ:

Առաջին անգամ տպագրվել է՝ «Ամենուն տարեցույցը», 1910, էջ 105։

№ 16ժգ ինքնագրում և «Ամենուն տարեցույցում» թվագրված է՝ 2 ապրիլ, 1909, Կանտ (Պելճիգա):

«Հեթանոս երգերում» տպագրված է՝

36 ․․․ աստվածներուն ոլիբյան:

Ըստ ինքնագրերի և «Ամենուն տարեցույցի» ուղղված է՝ ոլիմբյան։

Վարուժանը Բելգիայում ապրել է սիրո գըժման պահեր (տե՛ս «Տըրտունջք» բանաստեղծության ծանոթագրությունը]: Նրան համակած հուսահատության ու վշտի արտահայտություններից է սույն բանաստեղծությունը, որի մասին նա Դերենիկ ճիզմեճյանին 1907 թ. օգոստոսի 18-ին Օսթաքեր—