Էջ:Daniel Varoujan, Collected works, vol. 2 (Դանիել Վարուժան, Երկերի ժողովածու, հատոր 2-րդ).djvu/7

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


ՀԵԹԱՆՈՍ ԵՐԳԵՐ

Փա՜ոք սարբինային. Բագոս կը պսակվի:

1. ԳԵՂԵՑԿՈԻԹՅԱՆ ԱՐՁԱՆԻՆ

Կ'ուզեմ ըլլա քու մարմարիո’նըդ պեղված Ոլիմպոսի ամենեն խոր արգանդեն. Եվ իմ մուրճիս տակ ըզգենու հըրեղեն Միս մր կընոջ, լույսով, տենդով սըրարբած:

Աչքերդ ըլլան վիհեր` ուր մարդ երբ սուզի` Հավերժին մեջ անմահացած ըզգա զինք. Գիծերդ անե’ղծ ըլլան, ըլլան քու ըստինք Դաշնակության մ'ուր կենսահյութը հուզի.

Մերկ ըլլաս դուն բանաստեղծի մ'հոգվույն պես, Եվ հեթանոս այդ մերկությանըդ ներքև Տառապի’ մարգն ու չըկրնա դըպչիլ քեզ։

Թե հարկ ըլլա զոհ մը ընել քեզ պարգև, Բագինիդ ե’ս պիտի ուզեմ մորթըվիլ` Որպեսզի կուճդ ըմպե արյանս հուսկ կաթիր: