ՏԵՍԱՐԱՆ Բ
Հարուստ զարդարած սենյակ։
ՏԵՍԻԼ Ա
ՕՅԻՆԲԱԶՈՎ, ՄԱԽԼԱՍՈՎ, ՄԻԱՄԻՏՈՎ
ՕՅԻՆԲԱԶՈՎ, Միամիտովին։
Մարդ ի՞նչ բան ունենա քիզ պահ տա, հեր օխնած, մե քիչ վաղ կեհեիր, պատվական կու բերեիր հիտտ, էլ էս խայտառակութինը չէր պատահի։
ՄԻԱՄԻՏՈՎ
Վա՜, իս ի՞նչ միղ ունիմ վուր քու Մարգրիտի բաղդեմեն մե կես սհաթ չկանաց մուլափ էր տվի ինձ իր տանը։
ՄԱԽԼԱՍՈՎ
Да, ничего, մի նեղանա՛ք, ձեռս չկոտրեցի ու վուտս։
ՕՅԻՆԲԱԶՈՎ, Մախլասովի ձեռը առնելով։
Բաշխե, пожалуста, իս մեբաշ վախեցա. գուղիրը խիստ շատացիլ ին, ամա դուն էլ, հեր օխնած, մե ձեն կու հանեիր թե ո՞վ իս, է։
ՄԱԽԼԱՍՈՎ
Да, стоит ли об этом говорить.
ՕՅԻՆԲԱԶՈՎ
Մախլաս, միր բարեկմութինը լավ չսկսվեցավ, ամա հույս առ աստված վուր լավ կու վիրջանա։
ՄԻԱՄԻՏՈՎ, Մախլասովին։
Դուն ինձ ասա՛, էլի լա՞վ աչկով տեսար։
ՄԱԽԼԱՍՈՎ
Վունցոր տեսիլ էի առուտեհան, էլի էնպես էր։
ՕՅԻՆԲԱԶՈՎ
Փեսա ջան, դուն էստի հանգստացի մե քիչ, էս սհաթիս գալիս իմ։
Դուրս է գնում։