Էջ:Ghazaros Aghayan, Collected works, vol. 3 (Ղազարոս Աղայան, Երկերի ժողովածու, հատոր 3-րդ).djvu/35

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված է


ԿՆՈՋ ԿՈՉՈՒՄԸ

Ա

Կնոջ կոչումն է լինել մայր։ Կինը մայրական սիրտ պիտի ունենա ոչ միայն դեպի իր զավակները, այլև դեպի ամեն մարդ։ Ամեն գործում, ամեն քայլափոխում պիտի երևա`, որ նա մի գթասիրտ, մի բարի և առաքինի մայր է։ Ինչ որ վատ է, կոշտ է, տգեղ է, անիրավ է, անգութ է, բնավ երբեք հարմար չէ և ոչ վայելուչ կին սեռին։ Կանայք ի բնե այսպես, և ինչպես որ մի առանձին հակումն ունին*դեպի արտաքին զարդարանքները, նույն հակումն ունին և դեպի այն ամենը, ինչ որ գովելի է, սիրելի է, հարգելի է, այսինքն' դեպի հոգեկան զարդարանքները։ Իհարկե, այս ամենը լինում է ժամանակի հասկացողության համեմատ, բայց ինչ ժամանակ էլ որ լինի, կինը միշտ բարվո և գեղեցկի կողմն է հակվում ավելի շուտ, քան թե տղամարդը, որ եթե մի բարի բան է

մեր շնորհալի և ազնիվ հակառակորդները: Եվ մի որևէ հրատարակություն ե՞րբ կդառնա ճշմարի գրավիչ և սիրելի, արդյոք ճշմարի՞տ գեղեցկությամբ արտաքուստ և ներքուստ, թե` դրսից շպարված և ի ներքուստ դատարկ: Չէ՞ որ վերջին դեպքում ոչ թե գրավիչ և սիրելի կդառնա, այլ զզվելի և արհամարհելի։ Եվ մի՞թե «Աղբյուրի» խմբագրությունն այնքան մոտատես է, որ չիմանա, թե ինչումն է ճշմարիտ գրավչությունը և հառաջադիմության գաղտնիքը։ Մենք միամիտ չենք, պարոններ, գիտենք ավելի տալ, որ ունենանք կիսով չափ պահանջելու իրավունք: Եվ մենք այսօր տալիս ենք տասնապատիկ ավելի, քան թե պահանջում ենք, որովհետև «Աղբյուրը» անհամեմատ բարձր է եվրոպական նման հրատարակություններից։ 0՞... այդ չափից դուրս է արդեն, պիտի բացականչեք։ Ոչ թե չափից դուրս է, այլ բնականապես այսպես էլ պետք է լինի: Եվրոպան հասուցանել է, երիտասարդ է. այնտեղ այլևս չկա մանկական կյանք, մինչդեռ մեր ամբողջ կյանքը դեռևս մի մանուկ է, հարուստ մանկական նյութով։ Մի՞թե միևնույն մանկական կյանքի աղքատությունը, ժողովրդական տարրից զուրկ լինելը չի երևում և Պոլսո «Մանկական Բուրաստանի» մեջ։ Խմբագիրն այնտեղ մեղավոր չէ, այլ կյանքն է սնանկացած, իսկ մեր կյանքի մանկական աշխարհը դեո զոյություն ունի իր բնական վիճակի մեջ: Աստված տա միայն, որ «Աղբյուրի» տաղանդավոր աշխատակիցները այս հանգամանքն ի նկատի ունենան և մեր մանկական հարուստ կյանքից' որքան կարելի է' շատ պաշար հասցնեն «Աղբյուրին»։ Ահա բուն գաղտնիքը «Աղբյուրի» կենդանության, հետևապես նրա գրավչության և սիրելիության։ Ծ. Խ. I