Էջ:Ghazaros Aghayan, Collected works, vol. 4 (Ղազարոս Աղայան, Երկերի ժողովածու, հատոր 4-րդ).djvu/13

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված է


ԽՈՐՀՐԴԱԾՈՒԹՅՈՒՆ ԴԱՍՏԻԱՐԱԿՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱ Երկու հանգամանք մարդոց շոշափելի սխալանքի մեջ են ձգում. մեկ, երթ պատճառներ են վերագրում այնպիսի հանգամանքների, որոնք պատահած չեն* երկրորդ, երբ մի գործի օգտավետ նպատակր չորոշած, նրա գործադրության կերպերի վերա են խոսում ՆՊԱՏԱԿ ԴԱՍՏԻԱՐԱԿՈՒԹՅԱՆ Ա

Ուսուցանել կնշանակե սովորեցնել մի բան, իսկ կրթել կնշանակե վարժել մի բանի մեջ կամ աճեցնել, զարգացնել այն զորությունը, ընդունակությունը, որ արդեն կա անհատի մեջ։ Այն արհեստը, որ կայանում է այդ երկու սլաշտոնի ի միասին կատարելումը, ասվում է դաստիարակություն:

Մեծ է դաստիարակի գործը, և սրբազան է նորա պաշտոնը, վասն զի ով որ բանական արարածին ձեռք է առնում նորան կատարելադո րծելու մտոք, նախ և առաջ հարկավոր է իմանալ, թե «ի՞նչ է նա, ինչպիսի՞ ինչ է, և ինչո՞ւ համար է≥≥։

Մարդը, որ գիտե քննել երկինքը և երկիրը, ծով nt ցամաքը, ոչ մի հարը լուծելու համար այնքան չէ դժվարանում, որքան յուր անձին վերաբերյալ հարցին մեջ, թե ի*նշ 4 ինքը, ի՞նչ է յուր դոյությ ան նպատակը և ինչ կարող է 13