Էջ:Ghazaros Aghayan, Collected works, vol. 4 (Ղազարոս Աղայան, Երկերի ժողովածու, հատոր 4-րդ).djvu/366

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


չէինք ընկնիր «Եկ այսօր մի մարդավարի ճաշ ուտենք», ա~ սում էի շատ անգամ, և նա թեպետ գիտեր, որ մ ար դա վար ի ճաշը մեզ վրա թանկ կնստի, հետո շմտրդավարի ճաշ էլ չենք ունենալ, բայց խաթրրս չէր կոտրում։ նա չէր ծխում, իսկ ես ծխում էի, և երբ տեսնում էր, որ ես խնայողություն անե¬ լու համար էժանագին պապիրոս եմ առել և ծխում եմ զրղ- վելով, նա առանց ինձ հարցնելու լավ պապիրոս էր առնում ինձ համար։ Երան համար խնայող էր, իսկ ինձ համար շռա յլ։ Մյուս առավոտը մի թուղթ գրեցի մագիստրոս Մսերյան- 0ի վրա' մեկ այն նպատակով, որ եթե տանը շլինին, թուզ- թը и թողեմ այնտեղ, մեկ էլ որճ ցույց տամ նույն իսկ գրա¬ ծովս, որ ես մի անգրագետ գրաշար չեմ, այլ ավելի լավ գրող, քան թե շատ գրողի տարածներ, մանավանդ որ արդեն տպված բանաստեղծություն ունեի, թեև «Մեղվի» մեջ։ Մսերյաններր տանը չէին և ե ս ուրախ եղա, որ թուղթս կկարդան և ըստ այնմ կընդունեն ինձ։ Ծառան ասաց, թե որ ժամին կարող եմ գնալ պատասխանն իմանալու։ Նույն Ժամին գնացի և հայր ու որդի սիրով ընդունեցին ինձ. նրս- տեցրին իրանց մոտ, և միմյանց ասածը հաստատելով^ հա֊ վատացրին ինձ, որ եթե գրաշարի կարոտ էլ չլինեին, մեղ դարձյալ կօգնեին իբրև արհեստասեր և ուսումնասեր հայ երիտասարդների։ Այդ մարդկանց ասածը գուցե ՛և ուղիղ էր, բայց ես չէի կարող հավատալ։ Նազարյան ցը և էմինր իմ հավատը կորցրին։ Մեկ օրվա մեջ ես շրջահայաց և կենցա¬ ղագետ դարձա, մեկ օրվա մեջ ես զգացի, թե ուրեմն այսու- հետև ինչ տեսակ մարդկանց հետ պետք է գործ ունենամ։ Ստացա փրկարար տաս մանեթը և մի շնչում վազեցի ընկերոջս մոտ, որ նրան ազատեմ գերությունից, որ թափեմ իմ կենդանի գրավս սայլապանների ձեոից։ X Մենք տեղափոխվեցինք տպարանի բանվորների բնակա¬ րանը։ Լուսավորալ անվանված քաղաքները այնպիսի խավար ու մութ անկյուններ ունին, որ Ասիայի ոչ մի խավար քաղաք չունի։ 366