Էջ:Hagop Baronian, Collected works, vol. 1 (Հակոբ Պարոնյան, Երկերի ժողովածու, հատոր 1-ին).djvu/352

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված է


ԵՐԿԱԹ

Ի՜նչ կզգաք, տիկին։


ԱՆՈԻՅՇ

Ա՜հ, ա՜հ, ա՜հ, սիրտս...


ՍՈԻՐ, մեկուսի

Էրկանը ըսած խոսքերուն չկրցավ հանդուրժել խեղճը և մարելիք եկավ վրան։


ԱՆՈԻՅՇ

Ա՜հ, ա՜հ,.. մաղ մնաց որ...


ՍՈԻՐ

Որ...


ՓԱՅԼԱԿ

Մազ մնաց որ... ի՞նչ։


ԱՆՈԻՅՇ

Մազ մնաց որ... ա՜հ...


ԵՐԿԱԹ

Որ... ի՞նչ պիտի ըլլար։


ԱՆՈԻՅՇ

Որ...


ՍՈԻՐ

Լավ, որ... ի՜նչ...


ԱՆՈԻՅՇ

Որ... ա՜հ... որ...


ԵՐԿԱԹ

Որեն անդին չկրնար ըսել որ:


ՓԱՅԼԱԿ

Մազ մնաց որ... վերջը՞։


ԱՆՈԻՅՇ

Որ... որ... պիտի...