ղրկեն զանոնք, որ աղեկ մը մտիկ ընեն, թե ինչ կը խոսվի դրացվույն տունը և իրենց իմացունեն:
Պեշիքթաշցին գարնան Ֆուլյալըք կերթա և ամռան Օխլամուր ըսված զբոսավայրն, ուր կիրակի օրերը օգգապազ կը խաղան և անբարոյական խոսքեր ընելով բարոյականություն կը քարոզեն հանդիսականներուն, որոնց մեջ պատվավոր այրեր և կիներ գտնվելեն զատ վեց յոթը տարու տղաներ ալ պակաս չեն, իսկ ձմեռը տան մեջ կը փակվի կը նստի, մինչև որ անունի տոնախմբություններն սկսին: Այս տոնախմբություններն սկսելուն պես ա՛լ տուն նստիլն արգիլված Է. ամեն գիշեր անունի երթալու է, մինչև առավոտ գոնե օխա մը օղի և հինգ օխա գինի խմելու է, որ սիրտը հանգիստ ըլլա:
Թաղիս օդն ոչ ծանր է և ոչ թեթև, ոչ ուրախություն կը պատճառե և ոչ տրտմություն, անտարբերություն կը պատչառե:
Այս թաղին մեջ երեք հարյուր հիսունի մոտ հայ տուն կա, բայց այս տուներուն մեջ քանի՞ մարդ կա. աս ալ տեղվույն թաղական խորհուրդեն հասկնալու է:
Թաղիս ներքին բերքն է խել մը գլոլխներ. տողրամանի պաշի, քերեսթեհի պաշի, չամաշրչի պաշի, համամչի պաշի. այս գլուխները արքունական շինություններու մեջ կը գործածվին: Նշանավոը է նաև այս թաղին քոյուն պաշին:
