Էջ:Hagop Baronian, Collected works, vol. 3 (Հակոբ Պարոնյան, Երկերի ժողովածու, հատոր 3-րդ).djvu/148

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված է


ազատեցիր, չգիտես քանի մը օրե ի վեր ո՛րչափ անհանգիստ էի... օրիորդ Աղավնիին կերակուր բերեք:


Օրիորդ Աղավնին մնաք բարով կըսե և կը մեկնի մռմռալով. «Ասոնք ալ միշտ ուրիշները վար զարնելու խոսքեը կընեն»:


Իգական սեռի մեջ կա ընտիր մաս մը, որ երբեմն ազգածին խնդիրներու վրա կը խոսի. կա մաս մալ, որ Ազգանվեր Հայուհյաց ընկերության մեկ ճյուղը կը կազմե այս գեղին մեջ և որ մեծ գործեր տեսնելու պատրաստված է։


Նորաձևությունը տեսակ մը ախտ եղած է հոս, գեղեցիկ սեռը շատ անգամ դիտակով Մարսիլիայի շոգենավին կը նայի, որ վերջին ամենեն առաջ յուր վրա երևի։


Գեղիս զբոսավայրն է Մոտա Պոտնու ըսված տեղն, որ ծովու վրա կը նայի, բայց հոն գացողները ծովին չեն նայիր՝ այլ գեղեցիկ սեռին, որ անշուշտ ծովեն ավելի զվարճություն կը պատճառե։


Գեղիս բերքն է առաջին կարգի տենդ, աղքատները տենդին երրորդ տեսակեն կրնան առնել, առաջին տեսակը հարուստներու համար պահված է և շատ սուղ կը ծախվի։


Զարմանալի է սակայն, որ բժիշկներն երբեմն հիվանդներ կը ղրկեն հոս օդափոխության համար:


Օդին վիճակը խեղճ է. Սկյուտարը թող չտար, որ հյուսիս մտնե հոն և բարեկարգություն մտցունե օդին մեջ։