Էջ:Hagop Baronian, Collected works, vol. 3 (Հակոբ Պարոնյան, Երկերի ժողովածու, հատոր 3-րդ).djvu/149

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված է


ՐՈԻՄԵԼԻ ՀԻՍԱՐ

— Հրամմեցեք, աղա՛, պատվական սթաքոզ, աժան պիտի տամ:


— Մի՛ քաշեր, եղբայր, թո՛ղ տուր օձիքս:


— Պատվական սթաքոզ, աղա, օղիի հետ աղեկ կերթա:


— Թո՛ղ տուր, պետք չունիմ:


— Ինձի նայե դուն, աղա՛, եկուր քեզի աղվոր քեֆալ տամ, անոնց մի՛ նայիր դուն...


— Ձուկ առնելու համար չեկա հոս, եղբայրներ։


— Ասդին եկուր, բարեկամ, անոնք խարդախ մարդեր են... օխա մը ձուկ ունիմ պահած, քեզի տամ, օղիին վրա շատ աղեկ կուտվի. այս առտու բռնեցի, բարեկամի տրվելու բան է...


— Չեմ ուզեր։


— Եկուր քեզի օղի մը հրամցունեմ։


— Շնորհակալ եմ, ես թաղը պտըտելու համար եկա և ոչ թե օղի խմելու համար։


— Այս դեղին մեջ օղի կը խմվի, բարեկամ, և առանց օղի խմելու պտըտիլն անկարելի է հոս։


— Սովորություն չունիմ։


— Գոնե սա ձուկեն առ, աժան պիտի տամ:


— Չեմ ուզեր։


— Ի՞նչ կ՝ուզեք մարդեն, անպիտաններ, թող տվեք, որ գործին երթա, ինչո՜ւ օձիքին փակեր եք։


— Չեր մարդասիրութենեն շնորհակալ եմ։