Էջ:Hagop Baronian, Collected works, vol. 3 (Հակոբ Պարոնյան, Երկերի ժողովածու, հատոր 3-րդ).djvu/151

— Հարցուցի:

— Հարցուցի ըսելով չըլլար, հարցո՛ւր։

— Շատ աղեկ, ի՞նչպես կը կառավարես:

— Ռոպերթյան վարժարանի հայ ուսանողներեն մեկ քանըն կուգան ձրիաբար գաս կուտան. է՛յ, ըսե՛։

— է՜յ։

— Տնտեսի համար պետք չունիմ. աշակերտներն իրենց ուտելիքն ու խմելիքն իրենք կը բերեն էյ, ըսե։

— է՜յ:

— Թուղթը, գրիչը և մելանը ասդիեն անդիեն կը մուրամ, է՜յ, ըսե։

— է՜յ:

— Փայտի, ածուխի պետք չունիմ, վասնզի մեր աշակերտները մրսելու սովորություն չունին։ Ահա այսպես կը կառավարեմ դպրոցը, բայց դարձյալ կը բամբասվիմ։

— Ի՞նչ ըսելով կը բամբասեն։

— Կըսեն, թե երբեմն քանի մը ընկերներուս հետ վերը այգին կելնեմ օղի խմելու և դպրոցին աշակերտներուն խաղ կանչել կուտամ: Կըսեն, թե ձկնորսներու օղի խմցնելով զանոնք շահած եմ և գեղին մեջ հասարակաց կարծիքը խղդած եմ։ Անցյալները վարժուհիի մը խնդիր ծագեցավ. ես կուզեի որ վարժուհին ելնե. գեղին բոլոր ձկնորններն ժողովքի եկան և միաբերան պոռացին. վարժուհին չենք ուզեր: Քանի մը լուսավորյալներ սկսան հարցնել, թե վարժուհին ինչո՞ւ չեք ուզեր, եթե հանցանք ունի՝ ըսեք հանցանքն և ան ատեն մենք ալ ձեզի հետ կ՝ըլլանք և չենք ուղեր։ Ձկնորսները, որ բարի մարդիկ են՝ նորեն պոռացին։

— Չենք ուզեր։

— Ինչո՞ւ չեք ուզեր։

— Մենք ի՞նչ գիտնանք. Բառնիկ աղային հարցուցեր:

— Բայց վարժուհին հանցանք չունի։

— Հանցանք չունենալուն համար չենք ուզեր, ըսին և վեճը դոցվեցավ. եթե չգոցվիր՝ ձկնորսներն աղեկ մը պիտի ծեծեին այդ լուսավորյալները։