ՊԵՈՅՈՒՔ ՏԵՐԵ
Գյուղ մ՚է, ուր օդափոխության համար կերթան ընդհանրապես, բայց Էրիկ փոխելու համար գացողներ ալ չեն պակսիր։
Գրեթե ամենեն հարուստներն են, որ այս գյուղը կերթան ամառներն և շռայլությամբ կյանք կանցունեն, շատերն ալ հարուստ կոչվելու համար կերթան հոն։
Շատ գեղեցիկ տուն՛եր կան ծովեզերքի հրապարակին վրա: Կիներն այն տուներուն դռները կը բանան և այն դիրքով կը նստին գավիթի մեջ, որ անցնողները կը տեսնեն անոնց ամուսիններուն նյութական և մարմնական հարստությունը։
Գիշերները շատ բազմություն կըլլա այդ հրապարակին վրա, բազմություն սիրահարություններու։ Այդ հրապարակին վրա նոր սերեր կստեղծվին. հոն կըլլան խոսկապներ, նշանտուքներ և հարսնիքներ, և ինչո՞ւ չըլլան, ամեն մարդ հոն աղեկ ժամանցունելու համար կերթա. անանկ չէ՞, Մարթա տուտու:
Բնիկ ազգայիններն քիչ են հոս և ունին ախոռի պես տեղ մը, որուն անունը վարժարան դրած են և ուր կերթան գեղին տղաները՝ ապականյալ օդ ծծելու համար։ Վարժարանն ողորմելի վիճակի մեջ Է. գեղացին ալ յուր վարժարանեն նվաղ խղճալի չէ, որ աչեր ունի և չտեսներ, ականջ ունի և չլսեր, իսկ բերան ունի և կուտե։ Անիրավություն չնենք, այս վարժարանին վրա այն ատեն հարձակինք՝ երբ թաղային կանոնավոր վարժարանի մը հանդիպինք մեր պտույտներուն մեջ։
Բնիկն եկեղեցի ալ չերթար, օդափոխության համար գեղը
