Էջ:Hagop Baronian, Collected works, vol. 3 (Հակոբ Պարոնյան, Երկերի ժողովածու, հատոր 3-րդ).djvu/296

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված է


— Կ’ուզես՝ գնա՛, կուզես՝ մի՛ երթար, մեյ մալ բերանս չեմ բանար:


Եվ եղե հինգերորդ։


— Մելիտոս աղա։


— Ի՞նչ կա, ի՞նչ կա, ի՞նչ կա։


— Ալ այս գիշեր պիտի երթանք, այնպես չէ՞։


— Երթանք, երթանք, որ խալսիմ ձեռքեդ։ Երթանք, ամեն գիշեր երթանք, լմնցանե... էո՜ֆ..


— Կերակուրնիս ուտենք...


— Երթանք։


— Ելնենք...


— Երթանք ըսինք ա՛։


— Երթանք...


— Քանի՞ անգամ կըսեն։


— Քիչ մը նստինք...


— Նստինք։


— Ելլենք, գանք։


— Ելլենք, գանք, ուրի՞շ...


— Կերակուրնիս ուտենք, շտկվինք, շտկռտվինք, դուն ալ շապիկդ փոխե, էֆենտիին տունը մեծ մարդեր կուգան, խաղք չըլլանք։


— Կերակուրնիս ուտենք, շտկվինք, շտկռտվինք, ես ալ շապիկս փոխեմ, էֆենտիին տունը մեծ մարդեր կուգան, խաղք չըլլանք... լմնցա՞վ։


— Գե՞շ կը խոսիմ կոր։


— Գե2 չես խոսիր կոր։


— Քեզի համար կ’ըսեմ կոր։


— Ինձի համար կըսես կոր, լմնցուր։


— Սա բարկանալու բան մը չեմ տեսներ կոր ես. այս գիշեր երթանք, ըսի. այս գիշեր երթանք ըսելը հանցանք է նե, մեղա։


— Բարկանալու բան չկա, իրավունք ունիս... լմնցնենք ա՛լ, այս գիշեր պիտի երթանք։


— Կը նայիմ, որ պարապ տեղը կը բարկանաս։