Էջ:Hagop Baronian, Collected works, vol. 4 (Հակոբ Պարոնյան, Երկերի ժողովածու, հատոր 4-րդ).djvu/214

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված է


Իկնաթիեֆ զորավարը կը շարունակն իր ճամբորդությունն ան կողմերը՝ ուր սկսած է ճամբորդել այս օրերս Միտհաթ փաշան։


Կը փափագեի, որ դիպվածը անանկ բերեր, որ երկուքը վակոնի մը մեջ իրարու հանդիպեին։


Ի՞նչ կը խոսին արդյոք։


— Ո՞ւր կերթաք կոր, Իկնաթիեֆ։


— Բարիզ կերթամ կոր, հրամանքնի՞դ։


— Ես ալ հոն կերթամ կոր։


— Շատ ուրախ եմ ձեր վսեմության հետ ճամբորդության մեջ գտնվելուս համար։


— Շնորհակալ եմ։


— Քոնֆերանսեն ետքը դուք ալ կարծեմ մեր ետևեն ճամբա ելած եք։


— Հրամմեր եք։


— Իմաց տայիք նե՝ քանի մը օր կսպասեինք, մեկտեղ կելլայինք։ Բայց դուք ինչո՞ւ ելաք Պոլիսեն, ձեր ալ առաջարկությունները չընդունվեցան։


— Չգիտեմ։


— Կրնամ արդյոք հարցնել, թե ի՞նչ ընելու կերթաք կոր Բարիզ։


— Հայտնի չէ։ Դուք ինչո՞ւ համար կերթաք կոր Բարիզ։


— Մերինը հայտնի է, Թուրքիո հետ մեր բարեկամությունն ավելի ևս ամրապնդելու համար, մեր խաղաղասեր ըլլալն աշխարհի իմացնելու համար։


— Շնորհակալ եմ։


— Կը հուսա՞ք, որ մոտերս Պոլիս դառնաք։


— Մութ է։


— Ինչո՛ւ մութ է։


— Անոր համար մութ է, որովհետև... մութ է։ Մնաք բարով։


— Ո՞ւր կերթաք։


— Ուրիշ վակոն պիտի մտնամ։


— Արդյոք իմ ներկայությո՞ւնս...


— Ոչ, ձեր բացակայությունը... Մնաք բարով։


— Կը ցավիմ։