Էջ:Hagop Baronian, Collected works, vol. 4 (Հակոբ Պարոնյան, Երկերի ժողովածու, հատոր 4-րդ).djvu/286

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված է


Քանի մօրե ի վեր պարտած զրույցները։


— Կնի՛կ, ստրազթույթե։


— Ի՞նչ ըսիր։


— Ստրազթույթե, ստրազթույթե։


— Ատ ի՞նչ է, ատ ալ նո՞ր հանեցիր։


— Բարի եկար ըսել է... քաք բաժիվայեթի... քաք բաժիվայեթի...


Ա՞ս ինչ ըսել է...


— Քեյֆդ աղե՞կ է. քաք բաժիվայեթի, քեյֆդ աղե՞կ է, քաք բաժիվայեթի...


— Բաչա պիտի առնեիր երեկ։


— Տենկի եեսթի, տենկի եեսթի, տենկի եեսթի...


— Ինչո՞ւ չառիր բաչան։


— Քագտա բահոթ, քագտա բահոթ..


— Ճանըմ խենթեցա՞ր, ի՞նչ եղար:


— Ստրազթույթե, ստրազթույթե։


— Այս գիշեր ուտելիք չունինք...


— Թող չունենանք, բավական է որ... տենկի եեսթի, քագտա բահոթ... ստրազթույթե։


— Տա տենկի եեսթին ձգե՛ ու գնա՛ բան մը առ ուտենք։


— Կնիկ, կեցի սըվոնք սորվիմ, որ վաղը մյուս օր բարեկամները հոս գալու ըլլան նե՝ քանի մը փարա վասակինք։


Քաք բաժիվայեթի, բարի եկաք, քաք բաժիվայեթի, բարի եկաք։


— Մինչև հիմա խելքդ ո՞ւր էր...


— Աճելեի եկավ, կնի՛կ, այսչափ շուտ գալիքը մտքես չէր անցներ։


— Ասկից վերջը սորվիս ու ստակ պիտի վասակիս հեե՜... վա՛յ գլխուդ...


Մի՛ վախնար դուն, անոնք շուտ չեն երթար։


Պիսմարք բարեկամնիս կը պնդե, որ Դարդանելի խնդիրը խիստ մեծ ու ծանրակշիռ է...