Էջ:Hagop Baronian, Collected works, vol. 4 (Հակոբ Պարոնյան, Երկերի ժողովածու, հատոր 4-րդ).djvu/42

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված է


— Նամակագրին անունն ի՞նչ է։


— Չեմ հիշեր։


— Բարեկամիդ անունը կրնա՞նք գիտնալ։


— Անունը ես ալ չեմ գիտեր։


— Շատ աղեկ, շնորհակալ ենք։


— էֆենտի, Նորագրի խմբագիրը դո՞ւք եք։


— Այո։


— Ձեզի ռուսաստանցի մը եկե՞ր է։


— Այո՛։


— Կը ճանչնա՞ք այդ ռուսաստանցին։


— Չեմ ճանչնար։


— Անունը ի՞նչ է։


— Ասքանազյան։


— Այդ անունով մարդ չեն ճանչնար կոր ռուսաստանցիք։


— Ինչո՞ւս պետք։


— Չճանչցած մարդուդ ինչպես հավատարմություն ըրիր ու խոսքին հավտացիր։


— Պատվավոր մարդ է։


— Ինչե՞ն հասկցար։


— Ինքը ըսավ։


— Ո՞ւր է հիմա այդ մարդը։


— Չգիտեմ։


— Ո՞ւր կը նստի եղեր։


— Պեռյուք տերե։


— Ո՞ր փողոցը։


— Չըսավ։


— Պետք եղած ատեն կրնա՞նք գտնալ զինքը։


— Չգիտեմ։


— Ի՞նչ գիտես։


— Ասքանազյանը ըսավ ինձի, և քանի որ Լրագիրն ալ ատանկ լուրեր կուտար կոր, իբրև խմբագիր ես ալ տվի:


— Շատ աղեկ, շնորհակալ ենք։


— էֆենտի, Մենմուայի խմբագիրը դո՞ւք եք։


— Այո՛, ես եմ։


— Կովկասու պատերազմը ուսկի՞ց իմացաք։