Էջ:Hagop Baronian, Collected works, vol. 4 (Հակոբ Պարոնյան, Երկերի ժողովածու, հատոր 4-րդ).djvu/445

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված է


— Քանի՞ դահեկան...


— Այո՛, ձեր կարողությանը համեմատ բան մը ըսե՛ք։


— Ատոր խոսքը հորը հետ պիտի ըլլվի:


— Հայրը ո՞ւր գտնենք. դուք գիտեք հարկավ թե ինչ կրնաք տալ. ասիկա անանկ բան մէ, որ ամսե ամիս պիտի առնվի։


— Ամսե ամիս ինչու առնվի. ասանկ գործի մը ելնողը հարկավ առաջուց պատրաստած է յուր տալիք ստակը։ Բայց ես ալ ձեզի բան մը հարցունեմ։


— Հարցուցեր։


— Այս ստակն որու որ պիտի տանք նե՝ ան ալ դռնե պրամագլուխ մը ունի։


— Ինչ կըսեք, տիկին, հազար ոսկիի մոտ դրամագլուխ ունի այսօր։


— Հազա՞ր ոսկի։


— Այո՛:


— Իմ լսածս հազիվ հարյուր ոսկի ունի եղեր։


— Սխալ է տիկին։


— Քանի՞ տարեկան բան է աս, որ հազար ոսկի ունենա։


— Հազիվ երկու տարվան կա, տիկին։


— Զիս կը ծաղրե՞ր կոր, մադամներ:


— Սաղրելու ի՞նչ կա, տիկի՛ն։


— Վնաս չունի. բայց ինձի ըսին, թե քառասունի մոտ է եղեր, և մորուքին մեջ ճերմակ ալ ինկեր է։


— Ի՞նչ... մորո՜ւք... մեր ընկերությունը մորո՞ւք ալ ունի եղեր..


— Թեր ընկերությո՞ւնը...


— Հապա դուք որո՞ւ համար կը խոսեիք։


— Մեր փեսացուին համար չէի՞ք խոսեր։


— Ներեցե՛ք, տիկին, սխալմամբ հոս եկած ենք... Պ. Ի... յանի տունն ո՞ւր է։


— Մեր քովի տունն է։


— Թողություն կընեք, մենք ընկերության մը համար դրամ հավաքելու ելած ենք այսօր։


Դուք ալ ներեցե՛ք, ես ալ աղջիկ տեսի համար հյուրերու կսպասեի այսօր։