Էջ:Hagop Baronian, Collected works, vol. 4 (Հակոբ Պարոնյան, Երկերի ժողովածու, հատոր 4-րդ).djvu/480

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված է


Ես ալ օր մը փորձեցի լեզուս պճնել, բայց վերջեն հուսահատեցա, տեսնելով տգեղ կին մը՝ զոր զարդերն ավելի տգեղցուցած էին։


Ի՞նչու համար խել մը տգեղ լեզուներ պարզությունը կը թողուն և պճնասիրության մեջ կերթան զիրենք զզվելի ընելու...


Ե՞րբ պիտի դադրինք լրագիրներու մեջ կարդալե այնպիսի հոդվածներ, որոնց մեջ խոսք չկա և միայն զարդ կա։


Խմբագիրներուն ուշադրությունը կը հրավիրեմ այս կետին վրա։