Էջ:Hagop Baronian, Collected works, vol. 5 (Հակոբ Պարոնյան, Երկերի ժողովածու, հատոր 5-րդ).djvu/331

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված է


յացնելու մասին վայելած համբավն է՝ Հասարակաց կարծիքը միշտ մեր միջոցավ կը հայտնվի...։

— Բայց կարծեմ մյուս լրագիրներն ալ ունին մեյ մեկ հասարակաց կարծիք:

— Ունին, բայց հասարակաց կարծիք կա, հասարակաց կարծիք ալ կա:

— Ի՞նչ կըսե ձեր (հասարակաց) կարծիքն քրմապետին ընտրության մասին։

— Մեր (հասարակաց) կարծիքն արդեն հայտնած Է յուր կարծիքն և յուր ընտրելին ներկայացուցած Է, որ Է...։

— Անփոփոխելի՞ է ձեր (հասարակաց) կարծիքն։

— Կը տարակուսի՞ք: Աստված մը յուր (հասարակաց) վրա հաստատ մնալու Է։

— Անանկ է... կը փափագեի ձեր լայնածավալ թերթին քսան օրինակ բաժանորդ գրվի:

— Շատ աղեկ... այսուամենայնիվ կարծել պետք չէ, թե մեր (հասարակաց) կարծիքն բոլորովին անդառնալի է... այսօր պիտի հաճի՞ք վճարել քսան բաժանորդագին։

— Շնորհակալ եմ։ Միայն թե բան մը պիտի աղաչեմ ձեր գերապատվության։

— Լավ։

— Սակայն չվշտանաք։

— Ըսե՛ք։

— Թո՛ւյլ տվեք ինձ, որ զձեզ ընտրելի ներկայացնեմ։

— ՉԷ՛, ատ չեմ ուզեր... հրամանքդ առ սա ոսկիները:

— Շնորհակալ եմ, ես քանի մը անգամ խորհեցա զձեզ ընտրելի ներկայացնել, բայց որովհետև ձեր գերապատվության հետ տեսնված չէի, վախցա՝ որ ձեր գերապատվության սիրտը կը վիրավորեմ, դուք աննշան ապրիլ կուզեք։

— Բայց ազգին շահը կը պահանջե, որ դուք բազմիք այդ աթոռին վրա:

— Խնդիրք կը փոխվի, երբ ազգին շահն կը խոսի։ Առաջարկեցեք ուրեմն զիս, խոնարհ ծառայս:

— Գլխուս վրա: