Էջ:Hagop Baronian, Collected works, vol. 6 (Հակոբ Պարոնյան, Երկերի ժողովածու, հատոր 6-րդ).djvu/230

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված է


ԷՐԻԿ ԿՆԿԱՆ ՍԵՐԸ

— Գետնին տակը անցնիս, մարդք երկու աչքդ կուրնա։

— Երկու աչքս մի կուրնա։

— Երկու ականջդ խուլնա, ան ի՞նչ սև օր է եղեր, որ քեզի պես անզգա մարդու մը հետ կարգվեցա։

— Անզգա՞ մի։

— Երես ունիս ու կը հարցունես կոր։

— Կը հարցունե՞մ կոր մի։

— Ըսե՛, լեզուն չորնալիք, ըսե՛, օր մը օրանց խնդացած ունի՞մ։

— Լեզուն չորնալի՞ք մի։

— Կարգվելես ի վեր աղեկ օր մը ցցուցի՞ր ինձի։

— Ցցուցի՞ր մի... աղեկ օրը ես տեսած ունի՞մ, որ քեզի ալ ցցունեմ։

— Անզգա՛, տե՛ս, աղվորությունս բոլորովին գնաց։

— Ես ալ անանկ կ՝ուզեի, որ ցերեկները շուկան երթամ նե աչքս տունը չմնա։

— Անպիտան, բոլոր միսերս հալեց ան, մինակ ոսկոր մնացի։

— Ա՛լ աղեկ, զգեստ շինենք նե խումաշը քիչ կ՝երթա։

— Զիս ճաթեցունե՞ս պիտի։

— Ձեզի ճաթեցունե՞մ պիտի մի...

— Դուն ինձի էրիկ ըլլալու արժանի չէիր։

— Արժանի չէ՞ մի։

— Արժանի ըլլայիր նե՝ զիս գլխուդ վրա կը պտըտցունեիր, զիս աղեկ կը նայեիր, ես ալ այսօր ասանկ ոսկոր չէի դառնար, ո՞ւր է իմ աղվորությունս, ո՞ւր է միսերս...

— Միսի կռի՞վ պիտի ընենք, կնիկ... բերանդ կը գոցե՞ս, չէ նե բերանս բանամ մի... միսերը ո՞ւր է եղեր... աս ալ խոսք է։

— Օր մը օրանց տասը փարա տված ունի՞ս։

— Օր մը օրանց քսակդ ստակ ունիս մի հարցուցա՞ծ ես մի։