Էջ:Hagop Baronian, Collected works, vol. 9 (Հակոբ Պարոնյան, Երկերի ժողովածու, հատոր 9-րդ).djvu/289

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված է


չուքսան, լաքին, բարտոն, կյուճենմեյին, տերտ սէոյլենմետիքճե տերման պուլունմադ. պենսենի սեվտիյիմտեն սոյլեյորում, պու ճումլերայեթիտե Ամեն պրագմայորում, Էվեթ, ատամ սրրասրնա կեչմեք իսթերսեն, պու քրյաֆեթինի տեյիշիպ, սեթրի բանթալււն կիյիպ կյոգլուք, պասթոն, քուլլանմալրսրն, Էրմենիճե լաքրրտր ւսսլա Էթմեմելիսին, իշտե о վագրթ, ֆամիլյալար ի չին ե կիրեր սին, մատմագելլերիլեն քոնուշուպ կյուլեր օյնարսըն, կեղերսին, կիտեր֊ սին, կելիրսին^:

Ասոր պես խել մը խոսքեր ալ րսավ, բայց ողջ րլլա, միշտ ներումն խնդրելով րսավ և պետք եղած հարգանքներն ալ ըրավ։ Ես ալ հետևյալ առտուն շիտակ Պիթ բազար9 գացի մյուս հա¬ գուստներս ծախեցի և ասոնք առի։ Դուն իմին տեղս ըլլայիր նե ալաֆրանկա չէի՞ր ԸԱաՐ մոն շեր, թիեն, մոն շեր, ա հ, մոն շեր, ւոոնե մուա տեռ մեճիտիե, մոն շեխ®։ — Այնչափ անվայել խոսքեր ըրին նե չբարկացա՞ր։ — Р արկան ալու ժամանակ չեն տար կոր որ, ավանակ ըսել֊ նուն պես ետևես ներումն կր խնդրենք, կ՚ըսեն կոր, ե՞րբ բւսրկւս֊ նամ։ Ալաֆրանկան սա աղեկությունն ալ ունի, որ դիմ ացինիգ աղածիդ չափ կր հայհոյես կոր ու ներեցե ք րսելոլդ պես դիմա֊ ցինիդ ալ հոշր կուդա կոր11, բերանր չբանար կոր։ Մեր մեջ րլլա նե ան անոր կր զարնե, ան անոր կոկորդը կր սղմե ու կռիվ կ՚ելլա. ալ այսչափ առավելություն տեսնելեն ետքր ինչո ւ ալաթուրրային պոչր բռնեմ երթամ։ — Ալաֆրանկա րլլալու համար նախ ի նչ պետք է։ — նախ պետք է հայերեն չխոսիլ. հայերէն խոսողներէն հե֊ ոոլ փախչիլ, — Ւ՞նչ լեզու գործածելու է. — Ֆրանսերէն, տաճկերէն, .հունարեն, ^հրեյերեն, չինկյա- ներեն։ Հայերեն չրլլա տե ինչ րլլա նե րլլա։ Երկրորդ, պետք է քիչ մր թեթև րրալ, իգական սեռեն հեռու չփախչիլ, 'կարելի եղածին չափ տիկիններն ու օրիորդներր հարգել, անոնց առջև կապիկի պեւ ցատկռտել, կոտրիլ, կոտրտիլ։ Երրորդ' ծանր չըլլալ։ Չորրորդ' աս֊ ԿՒ.9 ան կից ստակ ուզել, մանիքեթ առնել, ակնոց առնել։ — Դուն մեկե մր ստակ ուզեցի՞ր։ — Ալաֆրանկա ԸԱալես իվեր մեճիտիե տվի անոր ասոր։ — Դուն ալ չուզե՞ս։ — Ես աղեկ մր չկըըցի վարԺՎիլ տե, դժՎար կուգա կոր։ Հին֊ գերորդ' պետք է, որ ամեն առտու բուտրա քսես երեսդ, ասոնք չր֊ 289 է. Պարոնյաճ —19