Էջ:Hayrenatirutyun Armenian 2012.pdf/18

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված է


Աֆրիկա, Հնդկաստան, Պակիստան, Բանգլադեշ, Ֆրանսիա, Իտալիա, Ճապոնիա, Բելգիա, Հունաստան, Լեհաստան, Պորտուգալիա, Ռումինիա, Չեխիա, Սլովակիա, Սերբիա, Խորվաթիա, Սլովենիա, Բոսնիա, Հերցեգովինա, Մակեդոնիա և Մոնտենեգրո: Այն պարտադիր է նաև իրավարարի՝ Միացյալ Նահանգների համար, քանի որ ԱՄՆ նախագահի ցանկացած պաշտոնական դիրքորոշում հանդիսանում է երկրի դիրքորոշումը և իրավարարությունից բխող քայլերը պարտադիր են կատարման համար:

Հայաստանը, որպես ՄԱԿ-ի անդամ երկիր, կարող է ՄԱԿ-ի միջազգային դատարանի միջոցով (Միջազգային դատարանի կանոնադրության 36-րդ հոդվածի 2 կետի (ա) և (բ) ենթակետերի հիման վրա) հավաստել Վիլսոնի իրավարար վճռի վավերականությունը և դրանով իսկ վերահաստատել իր տիտղոսը իրավարար վճռով Հայաստանին հատկացված տարածքի վրա:

Հղումներ և ծանոթագրություն

  1. The Treaties of Peace, 1919-1923, vol. I. NY, 1924, p. xxxii.
  2. Papers Relating to Foreign Relations of the United States, 1920. Washington, 1936, v. III, p. 780.
  3. A Dictionary of Arbitration and its Terms (ed. Seide K.). NY, 1970. p. 32.
  4. Wildhaber L. Treaty Making Power and Constitution. Basel-Stuttgart, 1971, p. 98.
  5. Sorensen M. Manual of Public International Law. New York, 1968, p. 693-4.
  6. A Dictionary of Arbitration and its Terms. Ibid, p. 27.
  7. Wright Q. The Control of American Foreign Relations. NY, 1922, p. 38.
  8. Collier J. The Settlement of Disputes in International Law. Oxford, 1999, p. 265.

առաջին անգամ տպագրվել է ԱԶԳ օրաթերթում,
28 դեկտեմբերի, 2006թ., էջ 3