Էջ:Mikael Nalbandian, vol. 2.djvu/47

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


Ահա գլխավորաբար ի սկգբանէ անտի, որ ինչ ցայսօր հեղինակթ մեր և նոցին հեղինակութիւնք, յորս հազիլ ուրեք գտանեմք զայնպիսի ինչ, որ կարող էր մշակել զանշէն մնացեալ բ ան ա կան ութի ւն ազգի մե֊ րոյ; Անապաաացեալ միանգամայն կյանքն Հայկական պէտս ունի շատ և շատ մչակոլթեանց լոյս առեալ առ հասարակ յելրոպէականացն փոր֊ ձութ են է։ •Pարոզութիւն լոկ Հայկական լեզուի, հարկա գրել զմանկոլնս սերտել զոլղղա կանն, զկոչականն' ընդ նմին գրաբար գարձեալ պատասխանել առ հարցուածս վարդապետին ըստ մեզ համարին ողորմել ոլթիւն և ո֊ ղորմելութիւն արտասուելի։ Եթե ինքեանք վերապատոլեալ վարժիչք հայ- կական դպրոլթեան որոց շնորհեալ է գէթ գիտոլթիւն լոկ հայկականին, կարող էին ի համարի գոլ լուսաւորելոցն, Ա յանժամ ևս չէր արժան դե- գերեցուցանել զմանկտին ընդ անմատչելի առապարս մոլախոտեալ յ ե֊ րեքտասան գարուց հետէ։ Թող զի ո չ երբէք կարող էին զմտաւ անգամ ածել այդպիսիք, զորոց գեղեցիկս ի յառաջաբանութեան ճարտասանու֊ թեան իւրոյ Միքայէլ եպիսկոպոս Սալլանթեանց օրոր զհայերէն միայն գիտէ' ոչինչ գիտէ))։ Տեսցեն պատուելի իմաստոլնքն Հայոց զԵւրոպիոյ լոլսաւորութիւն, քննեսցեն զհոգի և զոլղղոլթիլն հեղինակաց նոցա և զկնի բարւօք վերա֊ հասու լինելոյ ասասցին մաքուր խղճմտանօք, թէ զա լակն Հայկական ընդ բիւր հարուածովք ժամանակին կարէր արգեօք ուսանելով զհին դպրութիլն Հայոց' կենդանանալ և սնանիլ հոգւով և ընդ նմին թա գաւո ֊ քել ի Հերայ գիտութեանց, որովք լցեալ է Եւրոպա ։ Գիտեմ ք քաջ թէ ի դէմս ածիցեն մեղ զքաղաքական կենդանութիւն նոցա, պբաղմ ութիւն ժո֊ ղովրգեան, զգրա и ի րո ւթ իւն նոըա և զբիւր հանդամանս, 1пРпВ ЧРк^ш1 եմ ք առ հասարակ, րնդունիմք և խոստովանիմք զայդ ամենայն մեք ինքնին, թէ մեք ոչ երբէք կարեմք զուգընթաց էի^ել արշաւանաց Եւրո- պիոյ ի գիտութեանցն ասպարէզ, այլ զայս և եթ իբրև սիրող ազգի և ճշմարիտ ցաւող ընդ ողորմ դրոլթիւն նորա ասեմ ք թէ մի թէ եթէ չէր մարթ զմեծն կատարել և զփոքրն պիտոյ էր անտեսել եթէ չկարէաք հիմնել հաստատել զմ եծ ուսումնական ընկերութիւնսճ զհամապատաս֊ խան զակաղեմեայ և այլն, մի՞թէ արժան էր ղրկել զմ ան կտին և ի փոքր ի ջատէ լոլսալորոլթենէ, զոր կարողք էաք հաղորգել նմա լոյս առեալ յԵւրոպականաց։ Անգրա սիրութեան և արմ ա տա ց ե ա լ ուսոլմնատ եցոլթեան առ հասարակ ազգի մերոյ ականատես վկ:սյք են և քարոզք ինքեանք պատուելի հնասէրք բայն վայր, զի որ և է Հայ ոլրախութեամբ գնեյ հա֊ մոգի քան զորպիսի և իցէ պատմոլթիւն Յովհաննու կաթուղիկոսի' գվի֊ 47