Էջ:Nar-Dos, Collected works, vol. 3 (Նար-Դոս, Երկերի ժողովածու, հատոր 3-րդ).djvu/519

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է



ԹՈՒՍՅԱՆ.— (Նստում է բազկաթոռի վրա և սենյակը դիտում): Էս մի օթախն ա՞։

ԹԱԹՈՍ.— Չէ, մինն էլ հրեն ընդեղ ա։

ԹՈՒՍՅԱՆ.- Է՞ն ինչ ա։

ԹԱԹՈՍ.— Ընդեղ ա քնում։

ԹՈՒՍՅԱՆ.— (Հորանջում է. բաց է անում ալբոմը և անուշադրությամբ թերթում, հետո ալբոմը ծածկում է և նայում Թաթոսին): Անունդ ի՞նչ ա։

ԹԱԹՈՍ.— Թաթոս։

ԹՈՒՍՅԱՆ.— Պապիրոս չես քաշո՞ւմ։

ԹԱԹՈՍ.- Չէ։

ԹՈԻՍՅԱՆ.— (Ուզում է հանել ձախ ոտի երկարաճիտ կոշիկը, որը դժվարությամբ է դուրս գալիս): Խի՞ չես քաշում։

ԹԱԹՈՍ.— Դե սովոր չեմ։

ԹՈՒՍՅԱՆ.— (Ոտը երկարացնում է դեպի նա): Քե մատաղ, մի քաշի էս անտերը, մազոլը հոգիս հանեց (Թաթոսն սկսում է քաշել կոշիկը): Օ՛յ, կամաց... Հուպ մի տա... Հա՛, ըդենց... (Թաթոսը հանում է կոշիկը և դնում է բազկաթոռի կողքին): Է՜, Օ՜ֆ, մի քիչ դնջացա։ (Տրորում է ոտը: Միջոց): Թաթոս ջան, գիդա՞ս ինչ կա. ինձ որ մի քիչ ուտելու բան տաս, է՜, հոգիդ դյուզ արքայություն կգնա։ Խա՛չ։

ԹԱԹՈՍ.— Ո՞րդիան տամ։

ԹՈՒՍՅԱՆ.- Բա տանը զատ չկա՞։

ԹԱԹՈՍ.— Խի՞ չկա, ամա կողպած ա բուֆետումը։

ԹՈՒՍՅԱՆ.— Բաց չի ըլի՞։

ԹԱԹՈՍ.— Բնալիքն աղի մոտն ա։

ԹՈՒՍՅԱՆ.— Բա մի պատառ հաց ու պանիր...

ԹԱԹՈՍ.— Հաց ու պանիրն էլ ա կողպած, հլա ամեն բան էլ։

ԹՈՒՍՅԱՆ.— Մի թաս չայ էլ չես տա՞։

ԹԱԹՈՍ.— Չայ — շաքարն էլ ա կողպած։

ԹՈՒՍՅԱՆ.— Բա ո՞նց անենք։ (Միջոց: Հորանջում է)։ Համ սոված եմ, համ քունս տանում ա։

ԹԱԹՈՍ.— Ուզում ես, հլա քնի, եննա աղեն որ կգա, իրան կասես։