Էջ:Nar-Dos, Collected works, vol. 4 (Նար-Դոս, Երկերի ժողովածու, հատոր 4-րդ).djvu/28

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


Չի գրել այնպես անաչառությամբ
Այնպես զզվելի գույներով կեղտոտ
Եվ ընդնմին խիստ սրտացավությամբ,
Ինչպես պոետը,— դու, ամբո՛խ կրքոտ,
Խիստ կատաղում ես, ինչպես մի գազան,
Խեղճ պոետի դեմ, և միշտ պատրաստ ես
Դու ամեն անգամ պատառել նորան,—
Եվ ա՜յդ պատճառով նրան հալածում ես։
Հալածի՛ր, ամբոխ, քարկոծի՛ր նորան,—
Նա այդ կըտանե։ Քաջ և անվեհեր
Զինվորի սրտում այն ի՞նչ խիստ արյան
Սարսափելի դաշտ երկյուղ է ձգել։
Այո՛, ինչպես մարդ և այդ զինվորը
Այդ արյան դաշտում կընկնի մի անգամ,
Նույնպես և՛ արի, անկեղծ պոետը
Քո հալածանքին կըզոհվի մի անգամ։
Զոհվե՜լ... Սակայն քաջ զինվորի համար
Ո՜րքան մեծ փառք է զոհվել հայրենյաց
Ազատությանը,— պոետի համար
Նո՜ւյնքան մեծ փառք է դրոշակը բռնած
Սուրբ ճշմարտության՝ զոհվել միևնույն
Այդ ճշմարտության... Եվ մի՞թե հայնժամ,
Ապերա՛խտ ամբոխ, քո մաղձ, ոխ ու թույն
Իսպառ թողնելով, դու գեթ մի անգամ
Ձեռքդ սրտիդ վրա և կարմիր դեմքով
Չես խոստովանվի, որ փշոտ, խոպան
Պոետն յուր կյանքում անկեղծ, սուրբ սրտով
Ցանկանում էր քո բարիքը միայն։

24 մարտի 1886.


ԿՈՒՅՍԻՆ

Ո՛վ կույս գեղադեմ, եթե ընտրել ես
Ինքդ քեզ հավիտյան ընկեր անբաժան,
Եվ անխաբ սրտով դու կամենում ես,