Էջ:The educational law, Ashot Yessayan.djvu/225

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


ծայրահեղ անհրաժեշտությունից ելնելով, զանցանքի աննշան լինելու, կրթական հաստատության ղեկավարի կամ այլ պատասխանատու անձի անօրինական հրամանի կատարման, կրթական հաստատության ղեկավարի կամ այլ պատասխանատու անձի անօրինական հրամանի կատարումից հրաժարման հանգամանքները:

Պատասխանատվությունից ազատվելու հիմք կարող են ծառայել կատարված զանցանքի համար զղջալը, տուժածից ներողություն խնդրելը, այսուհետ՝ կրթական ոլորտի կանոնակարգը չխախտելու խոստումը, հասցված նյութական վնասի փոխհատուցումը, վաղեմության ժամկետը և այլն: Վաղեմության ժամկետը նպատակահարմար է հաշվի առնել հատկապես սովորողների նկատմամբ պատասխանատվության կիրառման ժամանակ, քանզի չկան կոնկրետ յուրահատուկ պայմաններ և դրա համար սահմանված այլ ժամկետներ: Կրթական հարաբերությունների մասնակիցների նյութական պատասխանատվության հարցերում համալիր ինստիուտը պետք է հստակեցնի պատասխանատվության տվյալ տեսակի կիրառման պայմանները: Կրթական հարաբերությունների մասնակիցներին նյութական պատասխանատվության ենթարկելու օրինականությունը և հիմնավորվածությունն ապահովելու համար ենթադրվում է 5 պայմանների առկայություն.

1. Արդյո՞ք տեղի է ունեցել իրավախախտում, կամ որքանո՞վ է տվյալ գործողությունը հակաիրավական,

2. սուբյեկտի մեղավորությունը՝ մեղքի առկայությունը /օրինակ՝ պատվի և արժանապատվության ոտնահարումը/,

3. նյութական վնասի առկայությունը,

4. կատարված իրավախախտման հանգամանքները,

5. Սուբյեկտի վերաբերմունքը տվյալ խախտման հանդեպ,

6. հակաիրավական վարքի և պատճառած վնասի միջև պաաճառահետևանքային կապի առկայությունը,

7. Ինչպիսի կարրգապահական տույժ է նախատեսվում:

Եթե, նույնիսկ, այս պայմաններից մեկը բացակայում է, նյութական պատասխանատվության ենթարկել հնարավոր չէ, կամ հնարավոր է ըստ քաղաքացիական օրենսգրքի նորմերի:

Մանկավարժական աշխատողների, ղեկավարների և այլ պատասխանատու անձանց (ուսումնական հաստատությունների) նկատմամբ նյութական պատասխանատվության հարցերը քննարկելիս պետք է կիրառել աշխատանքային օրենսգրքի նորմերը: Կրթական հաստատությանը հասցված նյութական վնասի համար ուսանողների նկատմամբ կիրառվող նյութական պատասխանատվությունը կարող է սահմանափակվել նրանց ամսական կրթաթոշակի 50 տոկոսի կամ աշխատելու դեպքում՝ օրենքով սահմանված նվազագույն աշխատավարձի չափով:

Կրթական հաստատությունների մասնակիցների նյութական պատասխանատվության ինստիտուտի նորմերի մշակումն ու հաստատումը «Կրթության մասին» ՀՀ օրենքով, կարող է տալ դրական արդյունքներ:


5.6.1. Կարգապահական և նյութական պատասխանատվության կիրառումը

Թեև ՀՀ աշխատանքային օրենսգրքի գլուխ 21-ը բավական հաջող սահմանում է աշխատողների կարգապահական պատասխանատվության հարցերը, սակայն կրթական ոլորտի սուբյեկտների կարգապահական և նյութական պատասխանատվության կիրառման ժամանակ առաջանում են լուրջ դժվարություններ:

Իրենց հերթին, «Կրթության մասին», «Բարձրագույն և հետբուհական մասնագիտական կրթության մասին» ՀՀ օրենքները և ուսումնական հաստատությունների մասին այլ նորմատիվ իրավական ակտերը ևս համարժեք ձևով չեն կարգավորում կրթական գործընթացի մասնակիցների նկատմամբ կարգապահական և նյութական պատասխանատվության կիրառման գործընթացում ծագող հարաբերությունները: Մեր կարծիքով, արժեր այս ամբողջ հետազոտական գործընթացի իրավասությունը դնել պատվո դատարանների վրա, որը կազմված կլիներ վաստակաշատ