Էջ:Tsaghkepunj.djvu/13

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


Որ նանն իրենց մեկ-մեկ ընծա
Ձագուկներից բռնի ու տա։

— Տե՛ս էն ճուտիկ՝ կրմրշտուրիկ,
Քեզ եմ տալիս, սիրուն Սուրիկ,
Իսկ Գիսակին սպիտակ ձագը,
էն կռվարար գիժ որձակը։

— Չալտիկ ճուտն էլ, է՜յ, Գայանե,
Լավ պահպանի, էն քու փայն է,
Սևուկ-մևուկ աքլորիկն էլ՝
Թող Արմիկին լինի նվեր։

Իսկ ինձ մնա թխսամերը
Ու էն մարիկ ճուտիկները,
Որ մեծանան և ձու ածեն,
Նորից մեկ-մեկ թուխսը նստեն։


ԳՈՂ ՔՈԹՈԹԸ
1

Մի օր մեր շան
Գող Քոթոթը՝
էն կլանչան
Բրդ-բրդոտը,—
Սիրտ է անում
Նրանից թաքուն,
Ներս է մտնում
Մեր հավաբուն։
Ներս է մտնում ու մի հանգով՝
Հավանոցի թառի տակով
Դունչ է մեկնում բնակալին։
Հենց կպչում է մեջքը թառին՝
Հանկարծ թառը դրնգալի