Էջ:Yeghishe Charents, Collected works, vol. 2 (Եղիշե Չարենց, Երկերի ժողովածու, հատոր 2-րդ).djvu/138

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված է


Անձրև։
Մշուշ։
Թաց, խոնավ — անձրևոտ իրիկուն։

380 Փողոցը լիքն է հիմա,
Դարձել է լեփ-լեցուն մի բերան։
Թափվել են մարդիկ խմբերով
Անձրևոտ մայթերի վրա։

Հորանջում է փողոցը թաց,
385 Որոճում է թեն, անատամ.—
Ծամվում են մշուշում ընկած
Հազա՜ր ու հազա՜ր գաղթական։

Իսկ այնտեղ — կիսամեռ ընկած —
Ժամերի հյուրընկալ բակում
390 Կիները շների նման
Ցկնում են ամեն իրիկուն։

Ցկնում են ժամերից նայող
Գթառատ աստծու համար
Քոսոտ Հիսուսներ հայո՛ւ,
395 Հիսուսներ՝ հիվանդ, հիմար․․․

Նայում է ժամերից աստված,
Ուրախ է. քիչ մնա... երգի․
Հոսում է թուքը նրա
Ճերմակ, փառավոր միրքին։—
400 Շաքարե աչքերի առաջ
Ծնվում են Հիսուսները հոծ.
— Գիտե որ՝ Նյու-Յորքից կգան
Կբանան հազա՜ր որբանոց։