Էջ:Yeghishe Charents, Collected works, vol. 4 (Եղիշե Չարենց, Երկերի ժողովածու, հատոր 4-րդ).djvu/355

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


րում նանդիսականներին և դիմում է հերոսին ոաոը,
հեգնական տոնով:
ԹԱՏՐՈՆԻ ՏՆՕՐԵՆԸ
Չլինի* այդ հենց ինքնե՛րդ եք այդ մեծ,
Այդ անզուդական հերոսը, պարո ն։ —
Դան լինը թնդում է քրքիջից: — Ршщ Հերոսը, շկօրցԱ-
լով իրեն, բացագանչում է պաթետիկ ձայնով:
ՀԵՐՈՍԸ
0* , այո', այո՛, — հենց ե՛ս եմ, որ կամ•••
Այդ ի նձ է ջնջել մի ձեռք պիեսից—
Եվ հեղինակի երկն հերոսական
Դարձրել մի ֆարս անիմաստ ու սին
Ամբողջ դահլինը կրկին թնդում է քրքիջից:—Եվ կրկին
Տնօրենը կարգի է նրավիրում բոլորին к մի քայ| աոաջ
գալով ասում է հաստատուն, անայլայլ, անկիրք ձայ¬
նով, որի մեջ զգացվում Հ սակայն խորը, զուսպ, ան¬
դրդվելի մի պաթոս:
ԹԱՏՐՈՆԻ ՏՆՕՐԵՆԸ
Հանդիսական այրե՛ր ողջախոհ։ —
Ինչպես տեսնում եք դուք— դահլիճն ամբողջ
Թնդում է զվարթ քրքիջից-**
Ակներև է, որ մեր հերոսն անկոչ—
Զվարճալի է քիչ...
Ի այց քրքիջը թողնենք մենք մի կողմ
Եվ <րհերոսին2) մեր այս վերամբարձ
Տանք հասարակ մի հարց։—
Դաոնալով Հերոսին:
Դուր որքան էլ այստեղ վերամբարձ, հ
Տասվանկանի չափով, մեր արխայիկ