Իմ այժմյան դրությունը (Ջիվանի)
Իմ այժմյան դրությունը
Մի քանի ամիս է դարբին եմ դարձել,
Իմ ծառս կտրվելու սղոց կշինեմ,
Ոտքեր շղթայելու մարդիկ եմ վարձել,
Երկաթ տաքացնող հնոց կշինեմ։
Ստին կհավատամ, շատ միամիտ եմ.
Չափազանց պարզ սրտով՝ ջրից վճիտ եմ,
Մոլորված եմ, արածներս չգիտեմ,
Իմ ձեռքով իմ կյանքին խարտոց կշինեմ։
Հայրս տունը հիվանդ պառկած՝ չեմ տեսնում,
Ազգականս թշվառ ընկած՝ չեմ տեսնում,
Եղբայրս իմ մոտս քաղցած՝ չեմ տեսնում,
Հեռու տեղ օդի մեջ ամրոց կշինեմ:
Թողել եմ տնային գործս խափանած,
Քամու դեմ բամբակից կոլորեմ մանած,
Սաստիկ կպարծենամ մի մուկ չսպանած,
Իզուր ինձ օտարաց ծամոց կշինեմ։
Սկսվել է միտքս իմ խանգարվելու,
Սգո տոմևը կերթամ մխիթարվելու,
Ւնձ համար տուն չունիմ պատսպարվելու,
Պատերազմի դաշտում մարտկոց կշինեմ:
Իզուր կվրդովեմ օրերս խաղաղ,
Սկսել եմ առյուծի հետ անել խաղ,
Կոտրատելով ծառիս տունկերը մատաղ,
Գետից ջուր կրելու քթոց կշինեմ։
Ջիվան, թե չփոխվի այս ժամանակը,
Շատ կդառնանա իմ բախտիս վիճակը.
Ոսկեթելով բանված նուրբ թաշկինակը
Կեղտոտելով՝ վերջը ջնջոց կշինեմ։